اثبات واجب الوجود و چگونگی شناخت او، از اهم مسائل علم فلسفه است از همین رو براهین متعددی ارائه شده، از جمله آنها میتوان به برهان حرکت، برهان حدوث، برهان نظم و... اشاره کرد، که از مهمترین آنها برهان صدیقین است. در این برهان هیچ یک از مخلوقات واسطه اثبات وجود خداوند قرار نگرفتهاند بلکه از طریق شناخت وجود، به واجب رسیده میشود. برهان صدیقین اولینبار توسط شیخ الرئیس مطرح شد و پس از او فلاسفه بسیاری به آن پرداختند و هر یک تلاش کردند تا بهترین تقریر را ارایه دهند؛ از برجسته ترین این تقریرات، تقریر صدرالمتألهین است. این مقاله ضمن تبیین تقریرات شیخ الرئیس و صدرالمتألهین به بیان اشکالات وارد بر آنها میپردازد.